Men at home @ work, mannen achter een Dakarist.

Het was een hele opgave, maar ik heb de mannen thuis toch aan de praat gekregen. Twee mannen die dag en nacht klaar staan voor onze helden die in het zand bijten. Tommeke en Peet, een Belg en een Hollander, eigenlijk mag ik dat laatste niet zeggen, verbetert hij mij.

Tommeke.

Laten we beginnen met de Belg, ons Tommeke, allom gekend en steeds aanwezig. Vooral met zijn peptalks en zijn timide begeleiding dat goud waard is. Een heel jaar staat hij klaar en werkt hij aan het project Le Dakar, om het succes van de piloten en co's die echt naar de plaats gaan te verzekeren. Met een bloedend hart zwaait hij iedereen uit. In stilte lijdt hij, in stilte werkt hij om zijn helden te brengen waar ze willen eindigen: een Dakar uitrijden. Dat gaat niet vanzelf, het is niet het werk van de piloot en co's en mecaniekers alleen. Zij werken op het podium, maar weten echt wel dat het niet haalbaar is zonder hulp en steun van hen die thuis achterblijven. Dan spreek ik nog niet van de familie die ook voor hen door een vuur gaan, ik spreek nu enkel over de mannen die thuis alles op alles zetten om die riem onder het hart te steken die spreekwoordelijk altijd helpt, de link tussen hen die in Dakar zitten en de familie die thuis blijft.
Tommeke Geybels, geboren in het jaar 67, gehuwd, vader van een prachtige dochter Lindsey. In zijn gewone doen is hij coacher, project leider, en die ervaring brengt hij over in zijn droom: mensen begeleiden om Dakarist te worden. Wat hem aantrekt in dit project is het avontuur. De vrijheid die hij ziet in de deelnemers, en dit over te brengen in zijn leven. Wat hij daarvoor doet is in een woordje samen te vatten: veel, of eigenlijk in twee woorden: veel en alles. Hij werkt het hele jaar aan een Dakar, twee maanden voor de echte strijd is hij gekluisterd aan zijn com. Maanden op voorhand zoekt hij op alle kanalen die voorhanden zijn de route uit. Zet die in google maps, die hij omdoopt tot Tommeke's maps, en die hij steeds weer aanpast aan de hand van de info die hij lossprokkelt. Op het einde zien we dat zijn werk niet vruchteloos is, het is net alsof hij de route zelf uitdoktert: juist en accuraat zet hij ze neer, nog voor de roadbooks gedrukt zijn. Hij werkt intensief samen met Peet en andere webmasters van andere teams. Zijn opzoekingen doet hij niet om persoonlijk te scoren, of misschien wel: scoren om anderen te helpen.

Een 'kleine anecdote' zoals hij het zelf noemt.

Een van zijn teams was al een week op zoek naar luchtvaartkaarten van Argentinie en Chili. Op deze kaarten staan meer bijzonderheden, zodat de routes gemakkelijker kunnen worden onderzocht. Voor Argentinie vallen deze kaarten onder staatsgeheim en zijn zeer moeilijk te krijgen. Maar voor Tommeke bestaan er geen geheimen wat betreft Le Dakar en is er maar een souverijne macht: zijn piloten op weg helpen. Twee dagen later zaten de kaarten in de bus bij zijn team. Dit om te bewijzen dat hij met man en macht, alleen dus, werkt aan het succes van zijn 'mannen' in Le Dakar.

Atributen.

Wanneer de Dakar dan echt begint, zijn zijn onafscheidelijke atributen zijn gsm, de com en zijn pc die dag en nacht bijna openstaan. Alles wat er over Dakar verschijnt, gaat door zijn vingers. Alles wat in de ether hangt over de rally, weet hij, beter: voelt hij. Zijn eigen woorden kan ik hier niet citeren. Het is een variatie op: veel, alles, gewoon, das toch normaal.... Maar daar eindigt het niet. Het is niet gewoon en normaal dat iemand zich inzet voor het succes van anderen, het is meer dan veel als je alles doet om anderen uit de nood te helpen en de moeilijkheden uit handen wil nemen van de teams, zodat zij vrij kunnen genieten. Als de teams, waarmee Tommeke werkt, op het podium geraken, of als ze gezond en wel toekomen, dan is dat omdat hij thuis ook alles op alles heeft gezet om dit te bewerkstelligen. Dat is zijn succes, dat is zijn drijfkracht.

Zijn droom.

Zijn droom is dan weer om ooit, en eigenlijk volgend jaar, mee te gaan met de karavaan, als piloot, als co- als pers. Dat zou echt de bekroning zijn van zijn inzet. Er is zelfs nog een andere droom ten huize Geybels, dochter Lindsey ziet een Le Dakar avontuur ook wel zitten, krijgen we in een van de volgende edities misschien een vader-dochter duo?
Dat zou mooi zijn.

Peet

Tommeke werkt samen met Peter Grijmans, in de omgang ook wel Peet genaamd. Hij is 49, schorpioen, net zoals Tommeke, sinds zijn 24ste heerlijk gehuwd en vader van twee pracht kinderen, Brian en Renate. Hij woont in Nederland, met verzachtende omstandigheden op 20 km van de Belgische grens. Hij werkt als webmaster en fotograaf, MotorsportMediaService en DigimediaService, service doelbewust met een hoofdletter geschreven. Maar hij is meer dan dat, hij is een selfmademan. Gelouterd in het leven om nu op de louweren van zijn succes te zweven. Dit succes is niet vanzelf gekomen, hij heeft het geleerd met vallen en opstaan, geleerd met raad en steun van fijne ontmoetingen in zijn leven. Dakar is een droom, Dakar is: all. Zijn hobby is zijn werk, zijn werk is zijn hobby. En dat is juist de sleutel van zijn succes. Na 9 jaar gewerkt te hebben als verkoper/afdelingschef bij een tapijt en meubelzaak begaf zijn rug het en moest hij noodgedwongen zijn beroep opgeven. Een nieuwe bezigheid was snel gevonden, in 2004 startte hij met een eigen zaak Motorsportsmediaservice. Hij vond dat hij wat hij het liefste deed, ook wel het beste deed. Fotografie en computers werden zijn leven. Voor beiden heeft hij nooit een cursus gevolgd, het zat hem in de vingers.
Hij begon met het onderhoud van websites en het fotograferen van piloten, teams en organisaties, voornamelijk in de autosport. Zijn dagelijkse bezigheid is het volgen van diverse race klasses op circuits zoals Zolder, Spa Francochamps, Eurocircuit Valkenswaard, Duivelsbergcircuit Maasmechelen.

Het echte werk

Vanaf december is hij normaal gesproken volgeboekt voor de zwaarste rally ter wereld Le Dakar. Onderhouden van websites voor teams, en foto's maken tijdens de voorbereiding.
Sinds 2004 doet hij de website van het AD Sport team met in hun gelederen Koen Wauters.
Sinds dit jaar is daar Berghes Racing en Werner Nees bijgekomen. Mensen die hij in zijn hart draagt, exelente teams die ook hun hart verloren hebben aan Dakar en daarin elkaar totaal verstaan.

"Het onderhouden van een Dakar website is een hele klus, mensen die Dakar nooit van dichtbij meemaakten weten bijvoorbeeld niet dat de rally dag en nacht doorgaat, het werk stopt nooit."

Peet houdt het niet alleen bij het onderhouden van de site, hij leeft mee met zijn teams, mee met de familie die thuis achterblijven. Vaak is hij de link tussen hen en de man in het zand. Hij stelt iedereen gerust, hij brengt rust in de gelederen. Samen met Tommeke zoekt hij waar ze vastzitten en wat ze eraan kunnen doen. Vanaf de start van de rally, de eerste week van januari, woont, leeft en slaapt hij op zijn computer, hij is 24 uur per dag bereikbaar, de teams waarvoor hij werkt maken daar dankbaar gebruik van. Vooral dit jaar komt zijn mobieltje geregeld tot leven in de vroege morgen, of is het nu late nacht.
Dit jaar kreeg hij voor het eerst de gelegenheid de Dakar sfeer echt te proeven, Werner Nees nam hem mee naar de keuring in Le Havre. Het resultaat was een pak foto's en een gevoel van, ik hoor er eindelijk bij.
Zijn droom is om ooit een keer met Le Dakar mee te reizen en foto's te maken van al het moois dat men onderweg tegenkomt. En dromen zijn er om geleefd te worden, dromen zijn er om achtervolgd te worden, het is zo dat ze werkelijkheid worden.

Een anecdote onder de noemer: "waar gebeurd"

Dakar 2007, ergens in Marokko. Peet en Tommeke volgen de assistentiewagens van hun teams met Irritrack. Het team van Peet heeft plots dringend hulp nodig. De assistentiewagen roept Peet op om te vragen, "where the hell are we en waar zijn zij?" Het duo in Belgie-Nederland, springt dadelijk in actie. Met behulp van Tommeke's maps en Peets opvolging op irritrack weten ze dadelijk welke positie elk voertuig inneemt. Peet stuurt een sms'je naar de assistentietruck: "binnen 3 km op het T-kruispunt, naar links"
Een momentje later krijgen ze het bericht terug: "Hoe wisten jullie dat?"
Meer moet dat voor Tommeke en Peet niet zijn.

Lied: Soledad
Viajo por las nubes,
voy llevando mi canción,
vuelos por los cielos,
con las alas de mi corazón,
Ik reis door de wolken,
en neem mijn lied met me mee
ik vlieg door de lucht,
met vleugels vanuit mijn hart.
Voy, voy llegando al sol,
ven que nos lleva el viento,
ahora voy, llevo mi emoción,
voy...por el tren del cielo.
Ik ga, ga de zon achterna,
ik ga waar de wind me brengt,
nu ga ik, mijn emoties achterna, ik ga....
met de trein tot in de hemel.
Ik ga door de bergen, tot de zee me omarmt,
voor pachamama die ons de vrijheid geeft.
Ik ga over wegen, die ons de waarheid brengen,
langs het pad van de indiaan, voor de mensheid.
Nu ga ik tot aan de zon, waar de wind me draagt, mijn emoties achterna